Warunki atmosferyczne

Jaka jest najlepsza temperatura w samochodzie?

Optymalna temperatura w samochodzie to 20 – 22°C. Jeśli w samochodzie jest za zimno, kierowca będzie podróżował w ubraniu, w którym wsiadł do pojazdu, a w zimie składa się ono zazwyczaj z kilku warstw. Taki ubiór krępuje ruchy i nie pozwala na swobodne manewrowanie kierownicą. Dodatkowo w przypadku kolizji przedmioty znajdujące się w kieszeniach mogą zranić kierowcę. Zbyt niska temperatura nie sprzyja jeździe, ale niewskazana jest również temperatura zbyt wysoka, która wpływa na obniżenie koncentracji i sprawności motorycznej kierowcy. Zła wentylacja i zbyt wysoka temperatura powodują niedotlenienie organizmu i dyskomfort psychiczny, a kierowca staje się senny.

Jak zachowywać się w przypadku akwaplanacji?

Kiedy dojdzie do poślizgu wodnego, kierowcy muszą pamiętać, że nie można wtedy gwałtownie naciskać na hamulec i nie należy w ogóle obracać kierownicą. Przede wszystkim trzeba zdjąć nogę z gazu, aby wytracić prędkość i poczekać aż samochód stanie się ponownie sterowny. Jeżeli istnieje konieczność hamowania, a samochód nie jest wyposażony w system ABS, należy robić to bardzo delikatnie, metodą pulsacyjną. Zastosowanie się do tych wskazówek powinno sprawić, że opony odzyskają przyczepność i uda się wyeliminować ryzyko poślizgu.

W trakcie i po deszczu należy jechać bardzo wolno i cały czas obserwować drogę, zwracając szczególną uwagę na nawierzchnię i zachowanie poprzedzających samochodów. Warto pamiętać, że droga hamowania na mokrej nawierzchni wydłuża się czterokrotnie.

Jakich świateł należy używać podczas mgły?

Gdy widoczność spadnie poniżej 50 metrów można włączyć tylne światła przeciwmgłowe, jednak nie wolno zapominać o ich wyłączeniu w chwili poprawy widoczności. Wielu kierowców popełnia błąd włączając tylne światła przeciwmgłowe jak tylko pojawi się lekka mgła, bo powodują wtedy poważne zagrożenie oślepienia kierowcy jadącego za nimi. Mniej widoczne stają się także światła stopu, a zbyt późne hamowanie może doprowadzić do kolizji. Mgła jest zjawiskiem niejednorodnym i w różnych miejscach występuje w różnym natężeniu, dlatego trzeba reagować adekwatnie do warunków, jakie w danej chwili panują na drodze i odpowiednio włączać lub wyłączać światła. Ta zasada dotyczy także świateł przeciwmgłowych przednich, które mogą oślepiać kierowców nadjeżdżających z naprzeciwka. Błędem wielu kierowców jest również używanie podczas mgły świateł drogowych tzw. długich, które rozpraszają mgłę i dodatkowo pogarszają widoczność.

Co to jest akwaplanacja i jak ją rozpoznać?

Akwaplanacja to utrata kontaktu opony z jezdnią podczas jazdy po mokrej nawierzchni, spowodowana tworzeniem się warstwy wody między oponą a powierzchnią jezdni. Akwaplanacja powstaje wtedy, gdy koło obraca się bardzo szybko i nie nadąża z odprowadzaniem wody spod opony, co grozi poślizgiem. Trzy główne przyczyny akwaplanacji to: prędkość (im większa tym wyższe ryzyko akwaplanacji), zużyte opony oraz ilość wody na jezdni (im jest jej więcej tym szybciej opony mogą stracić przyczepność).

Najczęstsze objawy akwaplanacji to „uciekanie” tyłu samochodu na boki oraz nagłe wrażenie „poluzowania kierownicy”, która zaczyna być bardzo łatwa w operowaniu.

Na czy polega efekt olśnienia?

Efekt olśnienia to chwilowe oślepienie, które może być spowodowane odbiciem światła, np. od karoserii samochodu czy od powierzchni wody. Wysokiej jakości okulary przeciwsłoneczne, posiadające filtry UV i właściwości polaryzujące, zredukują odblaski od różnych powierzchni, dzięki czemu pozwolą kierowcy uniknąć niezwykle niebezpiecznych chwilowych oślepień oraz bólu oczu powodowanych przez zbyt silne światło.

Na jakie niebezpieczeństwa należy przygotować się jeżdżąc w upale?

Największe niebezpieczeństwo upałów wiąże się z rozgrzanym asfaltem. Szczególnie na zakrętach auto zachowuje się jakbyśmy w środku lata jechali po lodzie. W razie utraty kontroli nad pojazdem, należy hamować pulsacyjnie. Grożą nam dwa podstawowe rodzaje poślizgu: nadsterowność, gdy tylne koła samochodu tracą przyczepność, oraz podsterowność, która występuje w czasie skrętu, kiedy tracą przyczepność przednie koła.

W przypadku nadsterowności należy wcisnąć sprzęgło, aby równomiernie dociążyć wszystkie koła, oraz szybko kręcić kierownicą (kontra) w celu naprowadzenia przednich kół na drogę. Przy poślizgu przednich kół natomiast należy natychmiast zdjąć nogę z gazu, zmniejszyć wykonywany wcześniej skręt kierownicą i delikatnie wykonać go ponownie. Najprostsza recepta na bezpieczną jazdę po śliskim asfalcie to po prostu nie przekraczać dozwolonej prędkości.

Innym problemem jest przejazd piaszczystą lub błotnistą drogą. W takich sytuacjach nie należy panikować, a zdecydowanie dociskać pedał gazu, oczywiście po uprzednim upewnieniu się, że nie zagrażamy innym kierowcom, a jeśli to nie pomoże, próbować wyjeździć sobie koleiny poprzez delikatne ruszanie do przodu i do tyłu. Jeśli samo manewrowanie nie pomaga, musimy wysiąść i podłożyć coś twardego pod koła, najlepiej kawałek deski oraz znaleźć kogoś, kto popchnie samochód.

Jak jechać w słońcu?

Temperatura w stającym na parkingu samochodzie może osiągnąć nawet 60°C! Jest to temperatura, przy której może pęknąć plastik kierownicy! Dodatkowo promienie słoneczne niszczą tapicerkę. Dlatego warto zaopatrzyć się w matę przeciwsłoneczną albo chociaż przyklejane przyssawkami zasłonki.

Oślepiające słońce oraz zmęczenie i spadek koncentracji spowodowane upałem, mogą stać się przyczyną tragedii, dlatego zanim wsiądziemy do samochodu należy go przewietrzyć, a później, co 2 – 3 godziny, robić postoje. W czasie jazdy powinno się ostrożnie korzystać z klimatyzacji, gdyż mimo przyjemnego chłodu, wskutek różnicy temperatury człowiek może doznać lekkiego szoku termicznego. Powoduje to chwilowy spadek odporności organizmu i wtedy najłatwiej się rozchorować. Z kolei otwarte okna grożą przewianiem i przeziębieniem stawów. Pamiętajmy, aby w czasie jazdy pić dużo wody, a jeśli wybieramy się w długą podróż, ubierzmy się w przewiewne, naturalne tkaniny.

Kiedy jedziemy pod słońce, używajmy nie tylko daszków nad przednią szybą, ale przede wszystkim polaryzacyjnych okularów przeciwsłonecznych.

Co to jest czarny lód?

Czarny lód to bardzo niebezpieczna, bo prawie niewidoczna, cienka warstwa zamarzniętej wody pokrywająca jezdnię. Czarny lód tworzy się szybko i niespodziewanie, gdy wilgotne powietrze, deszcz, mgła lub roztopiony śnieg zamarza na powierzchni jezdni. Dzieje się tak zwykle w nocy albo wcześnie rano, szczególnie podczas okresów dużej wilgotności, gdy temperatura powietrza spada poniżej zera. Powstała w ten sposób warstwa lodu jest tak cienka, że mogą roztopić ją pierwsze promienie słońca, ale w miejscach zacienionych lub tam, gdzie temperatura szybko się zmienia, czarny lód może utrzymywać się przez dłuższy czas.

Sygnałem, że jezdnia pokryta jest czarnym lodem będzie luz, który wyczujemy w układzie kierowniczym i brak odgłosu, jaki wytwarzają zwykle opony w zetknięciu z nawierzchnią drogi. Nie wolno wtedy hamować ani gwałtownie skręcać kierownicą. Należy w takiej sytuacji zredukować prędkość zdejmując nogę z pedału gazu.

Droga pokryta czarnym lodem lekko się świeci, wyglądając na mokrą. To jedyny sygnał, jaki możemy zauważyć, bo tzw. czarny lód jest cienki i przezroczysty. Warto również obserwować pobocze, drzewa i ogrodzenia wzdłuż jezdni. Jeśli pokrywa je lód, to znak, że droga po której jedziemy również może być nim pokryta.

Miejsca szczególnie zagrożone powstaniem czarnego lodu to obszary niezabudowane – głównie okolice jezior i rzek, tereny lesiste, pagórkowate, a także mosty, tunele i wiadukty. Tam zwłaszcza trzeba utrzymać większy niż zazwyczaj dystans w stosunku do pojazdu, który jedzie przed nami. Należy też zwolnić, bo w ten sposób będziemy mieć więcej czasu, by zauważyć znaki świadczące o tym, że drogę pokrywa czarny lód, a w razie poślizgu mamy więcej czasu na odpowiednią reakcję.

Jak jeździć bezpiecznie w czasie mgły?

Mgła w dużym stopniu ogranicza widoczność i stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego. W czasie takiej pogody należy pamiętać o kilku podstawowych sprawach.

Światła
Zawsze należy jechać z włączonymi światłami. W warunkach gęstej mgły nie zaleca się używania świateł drogowych (tzw. długich), które wbrew pozorom znacznie utrudniają prowadzenie pojazdów. Rozpraszają one mgłę, przez co widoczność staje się jeszcze mniejsza. Mgła jest zjawiskiem niejednorodnym, dlatego kierowcy mogą spodziewać się różnego jej natężenia w różnych miejscach. Jeśli mgła jest bardzo gęsta, należy włączyć światła przeciwmgielne, które trzeba niezwłocznie wyłączyć, kiedy samochód znajdzie się poza obszarem mgły.

Prędkość
Należy dostosować prędkość do warunków panujących na drodze. W gęstej mgle kierowcy powinni poruszać się ze szczególną ostrożnością. Przede wszystkim należy zwolnić – każda chwila nieuwagi może zakończyć się tragicznie.

Szczególna ostrożność i uwaga
Kierowcy powinni zwracać uwagę na innych uczestników ruchu drogowego. Należy wziąć pod uwagę, że niektóre samochody mogą być źle oświetlone; rowerzyści, piesi często w ogóle nie są widoczni na drodze. W przypadku konieczności zatrzymania samochodu w terenie, gdzie występuje mgła, koniecznie należy znaleźć bezpieczne miejsce, w którym będziemy jak najlepiej widoczni dla innych jadących drogą kierowców.

Savoir – vivre na drodze

Wszyscy uczestnicy ruchu drogowego powinni w czasie jazdy kierować się dwiema zasadami postępowania: zasadą współpracy oraz ograniczonego zaufania. Chociaż każdy kierowca ma prawo liczyć na to, że pozostali użytkownicy drogi będą przestrzegać przepisów ruchu drogowego, to jednak zawsze musi pamiętać, że inni kierowcy mogą zareagować zaskakująco w nietypowych okolicznościach, a czasami ich reakcje bywają niestandardowe nawet w warunkach codziennie występujących na drodze.

Ważne jest, aby zachować „czytelność” swoich zachowań podczas jazdy. Inni kierujący oraz piesi nie mogą wątpić w zamiary kierowcy, czy to w sytuacji zatrzymywania się przed przejściem dla pieszych, czy też w momencie wyprzedzenia innego samochodu.

Należy także pamiętać o tym, że wykazanie się uprzejmością w stosunku do innych kierowców nie powinno być ważniejsze, niż potrzeba zachowania płynności w obustronnym ruchu. Nie warto rezygnować z przynależnego nam pierwszeństwa i przepuszczać np. oczekującego na skręt samochodu, jeśli przepuszczenie jednego pojazdu spowoduje powstanie olbrzymiego przestoju. Pamiętajmy także, aby za kierownicą trzymać nerwy na wodzy i nie dać się sprowokować agresywnym uczestnikom ruchu. Wdawanie się w utarczki na drodze nie ma sensu i może jedynie doprowadzić do sytuacji zagrażającej bezpieczeństwu.

Jak holować samochód?

Samochody można holować na dwa różne sposoby w zależności od typu połączenia ich ze sobą. Połączenie w sposób sztywny wymaga, aby auto holowane miało sprawny przynajmniej jeden układ hamulcowy, a odległość między nim a holującym nie może przekraczać 3m. Przy najczęściej stosowanym połączeniu giętkim linka holownicza o długości do 6m (przy czym odległość między pojazdami powinna wynosić od 4 do 6m) musi być oznakowana pasami czerwono-białymi albo mieć przymocowaną czerwoną lub żółtą chorągiewkę. W tym przypadku auto holowane musi mieć sprawne dwa układy hamulców. W każdym przypadku auto holowane musi być oznaczone trójkątem ostrzegawczym, a kiedy go nie mamy, albo gdy występuje niedostateczna widoczność, należy włączyć światła pozycyjne.

Trzeba pamiętać, że holujący nie może jechać szybciej niż 30km/h w obszarze zabudowanym i 60 km/h poza nim.

Pojazd holowany musi być prowadzony przez osobę uprawnioną do kierowania nim, trzeźwą oraz posiadać sprawny układ kierowniczy. Zabronione jest holowanie pojazdu z przyczepą. Na autostradzie wolno nam holować tylko do najbliższego wyjazdu.

Tuż przed ruszeniem należy poprawić ustawienie lusterek bocznych tak, aby widzieć co się dzieje także za pojazdem holowanym. Ruszać trzeba bardzo powoli i płynnie, bez żadnych gwałtownych zrywów, a podczas jazdy pamiętać, że zwłaszcza na sztywnym połączeniu tył pojazdu holowanego może zachodzić na pobocze. Jeżeli mamy problemy z układem kierowniczym, hamulcowym lub z zawieszeniem lepiej od razu zrezygnować z holowania i zadzwonić po pomoc drogową.